«Το αιφνιδιαστικό, απεγνωσμένο σπριντ του Στέλιου Συμεωνίδη προς τα αποδυτήρια (την ώρα που η Αστυνομία προσπαθούσε να τον φυγαδεύσει από άλλο τούνελ) έμοιαζε με απονενοημένο διάβημα. Και δεν μπορούσε να τον σώσει από την πράσινη λαίλαπα.

»Μία καλά υπολογισμένη γροθιά τον πέτυχε στο δόξα πατρί. Μια άλλη τον πήρε ξώφαλτσα. Τρεις - τέσσερις τύποι τον πήραν στο κυνήγι (...) Καταιγίδα από πτερόεντα αντικείμενα εκτοξεύονταν εναντίον του (ακόμα και ο γνωστός δημοσιογράφος Γιάννης Πρετεντέρης πέταγε μπουκάλια)... Οταν πια ο τρομοκρατημένος Συμεωνίδης έφτασε σε ασφαλές σημείο, κατάλαβε ότι το πρόσωπό του ήταν γεμάτο αίματα, από την μπουνιά που δέχτηκε. Χρειάστηκαν ράμματα για να κλείσει η πληγή.

»"Προτιμώ τους χουλιγκανισμούς στο γήπεδο, παρά στη δημοσιογραφία...", μας είπε ο δημοσιογράφος Γιάννης Πρετεντέρης, όταν ζητήσαμε την άποψή του για τις εικόνες που τον έδειχναν - καθαρά - να πετάει μπουκάλι (!) στο διαιτητή Συμεωνίδη, από την εξέδρα των επισήμων, μετά το τέλος του αγώνα μπάσκετ Παναθηναϊκός - Αρης...

»Ο κ. Πρετεντέρης, πάντως, φαίνεται να μη συμμερίζεται την έκταση που πήρε το θέμα, αφού, όπως μας είπε: "Ενα ολόκληρο γήπεδο κόχλαζε, φώναζε και πέταγε μπουκάλια εκείνη τη στιγμή. Εύλογο είναι κι εσύ ν' αντιδράσεις με τον ίδιο τρόπο ...εθιμικά. Δεν καταλαβαίνω γιατί γίνεται θέμα. Οποιος δεν έχει πάει γήπεδο, δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει αυτές τις στιγμές. Οταν νιώθεις ότι αδικείσαι, αντιδράς με όποιον τρόπο βρίσκεις πρόσφορο εκείνη τη στιγμή"».

«Λουλουδούδες του πατριωτισμού», λοιπόν. Πρόκειται για «εκσυγχρονιστική» πολιτική ορολογία, από έναν αυθεντικό «χουλιγκάνο», εντός και εκτός γηπέδων: Τον Ρούλη (εκ του «Πρετεντερούλη») τον μπουκαλόμαγκα...