Αριστερο - παραλήρημα...
Καλώς τα παιδιά!... Χωρίς ειρωνεία και χωρίς πανηγυρισμούς, θα βρεθούμε αντίκρυ τους. Πρόσωπο με πρόσωπο. Είναι κατά την κρίση τους πανικόβλητοι, δυνητικά «νεόπτωχοι». Ηλικίες από 25 - 45 ετών. Ανδρες και γυναίκες. Στελέχη. Επιβάτες στο τρενάκι του καπιταλιστικού τρόμου. Μαθημένοι στα εύκολα κέρδη. Μ' ένα λεξιλόγιο και μια παιδεία δυτικοευρωπαϊκή. Υπεράνω πολιτικής, καυχιόντουσαν, δύο δεκαετίες τώρα. Πασπαλισμένοι τη χρυσόσκονη της επιτυχίας. Με οικογένειες σαν καρτ ποστάλ. Στελέχη επιχειρήσεων που ανδρώθηκαν ταυτίζοντας τον εαυτό τους με τους ήρωες εκατοντάδων ταινιών, βιβλίων με επιχειρηματικά «μυστικά» και «θαύματα». Μια ιδιότυπη ελίτ χωρίς καν ρίζες στο αστικό σύστημα, γιγαντώθηκε μέσα του σαν ανεμογκάστρι που ξεγέλασε άλλους συνομηλίκους της, την πλειοψηφία των εργαζομένων στην πραγματική οικονομία. Νέα προσωρινά αφεντικά που επαγγελματοποίησαν την... οικονομική αστραπιαία επιτυχία. «Αποκαταστάθηκαν» νωρίς, που θα 'λεγαν και οι αστοί στις ταινίες του Σακελλάριου, ρισκάροντας τις ζωές των άλλων.
Προσοχή! Αυτοί δεν είναι τα πολυσυζητημένα χρυσά παιδιά των αμερικανικών τραπεζικών και χρηματοοικονομικών γιγάντων. Είναι τα ντόπια αντίγραφά τους σε μικρογραφίες - παχυλοί μισθοί. Εταιρικές πιστωτικές κάρτες. Μπόνους σε μετοχές και ομόλογα... Υλοποίησαν νωρίς εκείνο το του περιοδικού «Κλικ» τότε, (μεταπολιτευτικό θαύμα εκδοτικό ως πέρασμα στο λαϊφστάιλ και τα γκάτζετς) σλόγκαν: «Η ζωή είναι πολύ μικρή για να την πάρεις σοβαρά». Υπεράνω πολιτικής και κομμάτων, ακουμπούσαν στην... εταιρεία κι ύστερα, αυτόματα στην ομάδα των συμφερόντων της. Συνδαιτυμόνες των γαλάζιων και πράσινων ομάδων «της φυγής προς τα εμπρός» μιας αμερικανοποιημένης Ευρώπης και μιας απενοχοποιημένης Αμερικής.
Τώρα μαζί με χούφτες ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά και πάτρωνες, πρώην και νυν ενσωματωμένους αριστερούς, που δάνεισαν την αίγλη του πολιτικού τους παρελθόντος πατινάροντας το βερνίκι του μεταμοντέρνου αυτοκριτικού «απολιτίκ» πετυχημένου στελέχους, αριστεροπαραληρούν. Κράτος - κρατισμός, χρεοκόπησε ο κακός καπιταλισμός, η απληστία είναι η μόνη αμαρτία του καπιταλιστή, στροφή στο σοσιαλισμό των τραπεζιτών... Δεν έχει τέλος η σλογκανοποίηση του πανικού για τις απώλειες των τεχνητών περιουσιών τους. Επιστρατεύουν απ' το αριστερό λεξιλόγιο έναν αχταρμά ιδεολογημάτων. Το αναμειγνύουν με μιντιακό συναίσθημα και τη δύναμη της πλύσης εγκεφάλου που εξασφαλίζει η ομοιογένεια της πληροφόρησης και κόπτονται ως ειδήμονες. Τι ζητούν; Να εξομοιωθούν με το δυστυχή που του γκρέμισαν το αυθαίρετο πριν από χρόνια. Γκρεμίστηκαν οι πύργοι των ονείρων τους. Εγιναν μικροί ιθαγενείς Ροκφέλερ στον κύκλο τους και τώρα πρέπει να πουλήσουν το τρίτο εξοχικό για να σωθεί το κεντρικό σπίτι αλλά δε βρίσκουν αγοραστή...
Θα ξεχυθούν στην πιάτσα, σύντροφοι, ως εκλεπτυσμένοι, παλαιόθεν αριστεροί. Κραδαίνοντας πτυχία και καλές γνωριμίες. Θα προσεύχονται για τη νίκη του Ομπάμα και θα ψάχνουν νέες ευκαιρίες. Θα δίνουν δίκιο στους εργάτες που λένε πως το δικό τους δίκιο είναι ο νόμος, αλλά θα κλαίνε κοινοποιώντας σχέδια που θα μας σώσουν όλους αν δουλέψουμε τζάμπα ή με μισά λεφτά. Θα κανακέψουν ό,τι μοιάζει αριστερό αλλά όχι κόκκινο με σφυροδρέπανο, για να ανακατέψουν την τράπουλα και να εξαργυρώσουν τις μάρκες της ταξικής ακροβασίας.
Στην προεκλογική περίοδο που έτσι κι αλλιώς άνοιξε, αυτοί θα είναι το «τάργκετ γκρουπ», η ομάδα - στόχος των δημοσκοπήσεων. Θα παίξουν με το δικομματισμό ώσπου να τον ξαναφέρουν στα μέτρα τους. Είναι η παγίδα για τις μάζες. Θα τους δείχνουν για να φοβούνται οι εργάτες ότι θα καταντήσουν τέτοιοι, αν διεκδικήσουν την εξουσία και τον πλούτο που παράγουν. Είναι αυτά τα... παιδιά που θα ξαμολήσει το σύστημα για να πείσουν τους απελπισμένους της πραγματικής οικονομίας ότι η νέα καπιταλιστική ομελέτα, μπορεί να μαγειρευτεί, χωρίς να σπάσουν τα χρυσά αυγά της. Καλώς τους και μ' ένα ξύλο ιδεολογικό, ζώσ' τους... Ηρθε η ώρα της πολιτικής αναμέτρησης. Του είναι απέναντι στο φαίνεσθαι.
Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
ΚΥΡΙΩΣ ΦΥΛΛΟ
FEEDS
ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ της κρίσης από ΝΔ - ΠΑΣΟΚ με συμπόρευση ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ
